widzisz. moje serce starło na puch tysiąc aniołów. teraz topnieje w twoich rękach. już go nie uratujesz. nawet jeśli chcesz. bo już za późno. gdy przyszłośc jest tak nikła, że przez lupę nawet jej nie dojrzysz. świat się nie dzieje naprawde? to w czym mam szukac sensu? w sercu, które ty trzymasz tak bezlitośnie je topiąc? nie płacz. szkoda łez. i w jaki sposób iluzja może stac się prawdą. tak nagą że aż nierealną. baśń, słodka bajeczka kręci się na kołowrotku rozterek i uniesień. bo niekażdy ma trzy życia i niewszyscy jedno. widzisz tak samo jak ja chociaż masz inne oczy. a przeznaczenia nie istnieją. oczywiście. nie okłamujmy się że jest tak jak byc powinno.

oddycham suchym powietrzem. teraz tylko to wiem napewno. nie mogę być wszystkim i zrobić wszystko. tu ciągle to samo. a to już nie dla mnie. oczy nie wiedzą gdzie patrzeć, a serce jak czuć. pomiędzy tym co być powinno a wolną wolą. świat naumyślnie jest niesprawiedliwy. i znieszktałca figury geometryczne tak, jak każdego człowieka. czy warto mieć ideę? do czego to prowadzi? oni oni oni. nie mogę już więcej tego słuchać. nie zniosę i nie chcę. co robić... tik tak tik tak...

czterysta kalorii dziennie. a jeszcze mi potrzeba motywacji. boleśnie. chcę czuć, że zasługuję na karę. za to, że nie umiem żyć. na co to wszystko. tysiąc rąk wskazuje gdzie i po co. uśmiechy tylu słońc. a ja nie umiem. wielkie bańki mydlane krążą nade mną. patrz. jak kruche jest to co masz. jak narkotyk. narkotyk. zapadam się w siebie samą. chodź do mnie. obejmij mnie. tak bardzo za Tobą tęsknię...

archiwum

linki