kiedy idealizm prowadzi do zagłady. odliczam kafelki w łazience. po kątach chowają się wczorajsze przeszłości. ze smutkiem na twarzach. przyklejone do ścian własnymi łzami opowiadają niestworzone jeszcze historie. słusznym jest robienie czego należy. choć nikt nie wie do czego takie zachowanie zmierza to jest ono powszechnie pochwalane. nigdy nie chciała uwierzyć że życie to ułożony schemat. jeśli los to rzeka. jeśli człowiek ma siłę. choćby fizyczną. to zawsze istnieje możliwość wyjścia na brzeg. ludzie płyną poddani jej prądowi. a nigdy nikogo nie ciekawiło co jest na lądzie. doskonałość tkwi w prostocie. o kurwa, ale pierdole.

archiwum

linki